میکروبلاگ کلش‌یار

یکی از اتفاق‌هایی که توی چت کلش آف کلنز زیاد دیده می‌شود، شکل‌گیری رابطه‌های دوستانه بین پسرها و دخترهای توی بازی است. بعضی وقت‌ها این دوستی‌ها ساده می‌مانند، اما بعضی وقت‌ها به شوخی‌های بیشتر، لقب دادن و همان چیزی که بین بچه‌ها به «رل زدن» معروف شده می‌رسد. من خودم توی کلن‌ها دیدم که دو نفر از یک بحث ساده سر حمله، کم‌کم به هم‌تیمی‌های مخصوص هم تبدیل شدند و بقیه کلن هم مدام سرشان شوخی می‌کردند.
این چیزها بد نیست؛ اما مشکل آنجایی شروع می‌شود که این شوخی‌ها به دعوا، حسادت یا ترکیدن کلن برسد.

بعضی وقت‌ها وارد بازی میشی و با خودت میگی: «فقط یه حمله می‌زنم و میام بیرون.» 😄
بعد اول یه حمله می‌زنی، بعد میگی حالا که اومدم بذار یه حمله دیگه هم بزنم. بعد منابع رو جمع می‌کنی، نیروها رو دوباره می‌سازی و یه نگاه هم به کلن می‌ندازی. یه دفعه به ساعت نگاه می‌کنی و می‌بینی یک ساعت گذشته! 😂
فکر کنم «فقط یه حمله» یکی از بزرگ‌ترین دروغ‌های تاریخ کلشه!

از قبل برای حمله یک برنامه داری، ولی اگر نیروها دقیقاً طبق پیش‌بینی حرکت نکردن چی؟ اینجاست که نقشه دوم مهم میشه. قبل از حمله از خودت بپرس: «اگر این بخش خراب شد، چه کار می‌کنم؟» همین فکر ساده باعث میشه وسط حمله کمتر دستپاچه بشی.

یک کلن خوب فقط چند بازیکن قوی کنار هم نیست. تعامل، کمک کردن، درخواست نیرو، تمرین و البته کمی شوخی و خنده هم لازمه. 😄 خیلی از ما ممکنه به خاطر یک کلن وارد بازی شده باشیم و سال‌ها بعد هنوز با همان آدم‌ها بازی کنیم. همین ارتباط‌هاست که کلش رو از یک بازی معمولی متفاوت می‌کنه.

سلام، من کلشر هستم. یک بار نزدیک بود سر معامله اکانت، کلاه‌ام برود. از آن روز چند قانون برای خودم گذاشتم که هنوز هم رعایت می‌کنم. اول: هیچ‌وقت اول اکانت را تحویل نده. دوم: به رسیدهای فرستاده‌شده اعتماد نکن و خودت تراکنش را چک کن. سوم: با واسطه مطمئن معامله کن. چهارم: اگر طرف عجله دارد یا تهدید می‌کند، معامله را ببند. این چهار قانون، چندین بار نجاتم داده است.